PorTo さんのプロフィールPoRTo LitTleOフォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
|
PoRTo LitTleOLitTle O + Big O we're the best couple
6月26日 What should i do ??นับจากวันที่ 1 พฤษภา ตอนนี้ก็เกือบๆจะ 2 เดือนแล้วสินะ กับชีวิตการทำงาน
พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเหมือนกัน ว่ารู้สึกยังไง
ตอนเรียนก็อยากจบเร็วๆ แต่พอทำงานก็อยากกลับไปเรียน --"
ตอนเรียนที่ว่าลำบากแล้ว ทำงานลำบากกว่าร้อยเท่า
ลำบากกายไม่เท่าไหร่ พอทนได้อยู่แล้ว แต่ลำบากใจนี่สิ...เฮ้อ!!
สุขภาพจิตก็แย่ สุขภาพกายก็โทรมได้ใจ (VitB complex + Banner plus + Ginkgo ไม่ช่วยอาราย)
เครียดจนนอนไม่หลับนานนับสองเดือน ป่วยก็หยุดงานไม่ได้
วันพักผ่อน 1 วัน ก็หมดไปกับการทำธุระนู้นนี่ สุดท้ายก็คือไม่ได้พัก
ขับรถไป-กลับ หลับในไปสามครั้ง ยางแตกอีกหนึ่งหน ( ไม่กล้าบอกท่านพ่อท่านแม่เลย เด๊วจาเป็นห่วง T^T)
มีความปลอดภัยในชีวิตบ้างมั้ยเนี่ย
ถึงจะไม่มีปัญหาการทำงานเรื่องอื่น แต่ก็ไม่อยากอยู่คนเดียวแบบนี้แล้ว
คิดเองเออเอง รักษาเองตามความรู้และประสบการณ์อันน้อยนิดของตัวเอง (ถึงหัวจาโตแต่ข้างในกลวงอ่า >_<)
แถมตอนนี้พี่หมอก็ไม่ค่อยสนใจ เห็นว่าเราไม่มีปัญหาอะไรแล้ว (เพราะเราเก่ง...เหอะเหอะ)
ปัญหาก็มีหรอก แต่แก้เองคิดเอง อ่านหนังสือและถามเพื่อนเอาดีกว่า เฮ้อออ...
บ่น...บ่น...บ่น สุดท้ายก็ได้แต่บ่น เหนื่อยจัง!!!
สู้ต่อไปนะ LitTleO...เพื่อสัตว์เล็กแสนรัก (--")
5月22日 Celebrity Look-ALikeมีเวลาว่างมากมานั่งอัพ แต่ไม่มีใครมาดูเลยอ่า แงแง..
เอาเป็นว่าเขียนให้ตัวเองอ่านก็แล้ว เผื่ออีกสิบปีมันจะยังอยู่ จะได้ระลึกความหลัง
วันนี้มาในแนว find a celebrity in me (--")
ตอนแรกก็คิดว่าจะหาได้มั้ยเนี่ย แต่...ช้าก่อนหรือเรารู้จักตัวเองน้อยไป
ชะช้า..มากันเลยที่ http://www.myheritage.com/
แล้วคุณจะรู้สึกดี (อิอิ)เหมือนเราตอนนี้ที่ตัวแทบลอย
ก็แหม..จะไม่ให้ดีใจได้ไง ก็เพราะหน้าตาแบบนี้ แต่เหมือนกะ matsu คนสวยซะ 80%up
มากันเถอะไปค้าหาความเป็นดาราในตัวคุณ แล้วจะได้ภูมิใจกะหน้าตาตัวเองกันก็คราวนี้แหละค้า
ไปชมกันว่างามแค่ไหน...555
ปล.ปอกะขุนเป็นดาราคู่ขวัญของญี่ปุ่นซะงั้นอะ ( Takaya & Matsu ) อิอิ
แต่พอคู่กะหมีอ้วนกลับเป็นเคียวโกะไปซะได้ 5月15日 summer สุดท้ายแล้วเหรอเนี่ย(แงแง!!)เนื่องด้วยปีนี้จะขึ้นปีหกแล้ว(แก่สุดๆ) ปีหน้าก็คงไม่มีปิดเทอมให้ได้นอนกลิ้งตั้งสามเดือนอีก
แต่ปิดเทอมก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่ดี นอกจากนอน กิน เล่นเกม ดูหนัง(วีซีดี)
ที่ว่าจะอ่านหนังสือทบทวนก็เป็นแค่ฝันไป..ฮ่าฮ่า
แต่อย่างน้อยก็ยังได้ไปเที่ยวทะเลมาน้า ไม่อย่างนั้นปิดเทอม summer สุดท้ายก็จะว่างเปล่า(น่าเศร้านะ)
ได้อานิสงส์จากการแต่งงานของพี่สาว ไปจัดที่พังงานู้นแน่ะ(บ้านเจ้าบ่าว)
โต๊ะจีน 150 โต๊ะ ก่อนหน้านั้นจัดเลี้ยงที่บ้านมาแล้ว 3 วัน (โอ้..มาทั้งจังหวัดเลยมั้ยเนี่ย)
พังงาเป็นจังหวัดเล็กๆ ตัวเมืองเงียบสงบ น่าอยู่มากๆ ต่างจากภูเก็ตที่คนเยอะดูวุ่นวาย คล้ายๆกะเชียงใหม่
ได้ไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา (ว้าว..ทะเลใต้สวยอย่างนี้นี่เอง)
ป่าชายเลนยังสมบูรณ์ ทะเลสวย ธรรมชาติยังไม่ถูกทำลายมากนัก ประทับใจอยากไปอีก (ถ้ามีโอกาส+ตังค์)
ผิดกะทะเลที่ไปกะทริปรุ่นมากๆ เป็นหาดส่วนตัวแต่สกปรกมากมาย
ดีนะที่ไปกะเพื่อนๆเป้าหมายหลักก็เลยเป็นกิน เมาท์ เล่น ถ้าตั้งหน้าตั้งตาไปเล่นน้ำทะเลคงผิดหวัง
เฮ้อ..อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมแล้ว รับศึกหนักปีสุดท้าย ความรู้สึกใกล้เรียนจบมันเป็นอย่างนี้นี่เอง
(เอิ๊กเอิ๊ก..เพื่อนจบกันหมดแล้วแต่เราเพิ่งจะจบ) ไม่มีปิดเทอมก็ไม่ได้เล่นเกมแล้วสิ
ว่าแล้วก็ไป Yulgang ต่อดีกว่า(555) บ๊ายบาย!!
7月11日 9 มิถุนายน 2549 ( วันแห่งความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิต )ถึงวันนี้ก็ผ่านมาเดือนนึงพอดี แต่ความประทับใจจากเหตุการณ์ในวันนั้น
ทำให้เหมือนรู้สึกว่าเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้เอง
วันนั้นออกจากบ้านตั้งแต่ตีสี่ด้วยความเร่งรีบ
กว่าจะเดินทางไปถึงลานพระบรมรูปทรงม้าก็เกือบตีห้า
ปกติเวลาแบบนี้คนส่วนใหญ่คงกำลังนอนสบายอยู่บนเตียงอุ่นๆ
แต่เวลานี้คนนับแสนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ พร้อมกับเสื้อสีเหลือง
คนที่มาในวันนี้ทุกคนคงอยากจะเข้าไปใกล้พระที่นั่งอานันตฯให้มากที่สุด
อาจมีเรื่องเคืองใจจากการแย่งที่นั่งกันบ้าง แต่ก็เป็นแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ
และไม่อาจทำให้น้ำใจที่ดีงามของคนไทยหายไปได้
เราสองคนได้นั่งติดกับคุณยายท่านหนึ่งซึ่งมารอที่นี่ตั้งแต่เมื่อวานตอนบ่าย
พร้อมกับกลุ่มเด็กวัยรุ่นท่าทางเฮ้วๆ ที่มานอนรอตั้งแต่เมื่อคืน
ถ้าไม่บอกก็ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณยายกับเด็กกลุ่มนั้นไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
เพราะทั้งคุณยายและเด็กๆ ดูสนิทสนมกันมาก เด็กที่หน้าตาท่าทาง
เหมือนนักเรียนช่างกล แต่กลับอ่อนโยน คอยดูแลคุณยาย ทั้งกางร่มให้
หาน้ำ+อาหารมาแบ่งปันกัน และถึงแม้ที่ๆอยู่ตอนนี้จะไกลจากพระที่นั่งฯ
แต่เด็กกลุ่มนี้ก็ไม่ย้ายไปด้านหน้าทั้งๆที่ไปได้ เพราะถ้าไปอยู่ด้านหน้า
ก็จะไกลจากห้องน้ำ และคุณยายจะลำบาก ^_^
ท่ามกลางอากาศที่ร้อนและแสงแดดที่แทบจะปิ้งไก่ได้
เราสองคนไม่มีร่ม แต่ก็ได้รับการแบ่งปันจากคุณป้าที่มาจากนครปฐม
ทุกคนรอช่วงเวลาที่สำคัญอย่างมีความสุข
สิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุดก็คือ ณ เวลาที่พระองค์ทรงเสด็จออกสิงหบัญชร
แสงแดดที่เคยร้อนก็กลับมีเมฆมาบัง
จากจุดที่ยืนอยู่จะมองเห็นพระองค์ได้เพียงนิดเดียว
แต่จากการแบ่งปันของครอบครัวที่น่ารักมากๆ ครอบครัวหนึ่ง
ให้เราใช้กล้องส่องทางไกลพร้อมกับให้เหยียบบนกระติกน้ำ
และยืนพิงครอบครัวนี้เพื่อให้เราได้เห็น เหมือนที่เค้าได้เห็น
จำได้ว่าวินาทีนั้นขนลุกมากๆ ทั้งบรรยากาศ และภาพในหลวง
ที่ถึงแม้จะเห็นผ่านกล้อง แต่ก็จะเป็นสิ่งที่เราไม่มีวันลืมตลอดชีวิต
ตอนที่พระองค์ทรงโบกพระหัตถ์ อยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมา
ดีใจมากๆที่ได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์ที่เป็นประวัติศาสตร์ครั้งสำคัญ
และเรื่องในวันนี้จะเป็นเรื่องสำคัญที่นึกถึงไม่ว่าจะเวลาไหน
ก็ทำให้เป็นสุข .........
ดีใจที่ได้เกิดบนผืนแผ่นดินไทย
+++ Long Live The King +++
5月21日 Davinci Codeปิดเทอมมาเกือบสามเดือน ได้เข้าไปนั่งดูหนังในโรงกะเค้าแค่ครั้งเดียว
แถมยังเป็นเรื่องที่ไม่ได้ตั้งใจจะไปดูอีกตั้งหาก
แต่เรื่อง She's the man ที่ได้ดูครั้งนั้นก็ทำให้หายเครียดไปได้หลายวัน
(หนุกมากๆ ฮากระจายเลย ที่สำคัญพระเอกหล่อด้วยล่ะ อิอิ)
มาวันนี้มีโอกาสได้ไปดูหนังที่ตั้งใจจะไปดู Davinci Code
เพราะขี้เกียจอ่านในหนังสือที่หนายังกะ Text แน่ะ ตั้งหน้าตั้งตารอ
แต่อะไรๆที่ตั้งใจอะน้า..มักจะต้องมีบางอย่างมาขัด แล้วทำให้เสียความรู้สึกทุกทีเลย
รวมๆแล้วเรื่องก็สนุกดี แต่ถ้าไม่มีเสียงดนตรีประกอบ (เวอร์ชั่นเทปยาน)
ก็จะดีมากๆเลย นิดๆหน่อยๆก็พอทน แต่นี่เป็นตั้งแต่หนังตัวอย่าง
จนกระทั่งฉากสุดท้าย
อึ๊ย!! EGV Metropolis ทำกันอย่างงี้ได้ไงอ่า จากที่กะลังจะตื่นเต้นๆ
ลุ้นไปกับการแก้ปริศนาของพระเอก ก็หมดมู๊ด
 กลายเป็นมาขำเสียงดนตรีแทนซะงั้น ยานแล้วยานอีก
นึกถึงบรรยากาศของการค้นพบอันยิ่งใหญ่ แต่เพลงประกอบดันเป็นลาวดวงเดือน
หมดกันๆ ตั้งใจมาดูหนังหน้าตื่นเต้นซะหน่อย กลับมาเจอหนังตลกซะได้ เฮ้อ!! 5月19日 61043วันนี้ได้ forward mail เกี่ยวกะอันดับโรงเรียนที่เก่งที่สุด 100
อันดับแรก ปี 2548
มีชื่อโรงเรียนสามัคคีกะเค้าด้วย แถมยังได้ตั้งที่ 19 แน่ะ
โรงเรียนเก่าบดินทรเดชาได้ที่ 4 แต่ถึงงั้นก็เถอะนะ
จากที่แต่ก่อนเคยรักบดินทรมากมาย
เคยหยิ่งว่าเป็นเด็กบดินทร แต่ตอนนี้เหรอ...เหอะเหอะ
เป็นเด็กสามัคคีดีกว่าแยะเลย หลังจากได้ใช้ชีวิตในสามัคคี
กับเพื่อนๆ ห้อง 10
อ่า...ลืมเมืองกรุงไปเลยนะนั้น มีความสุขมากมาย มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น
ทำให้โลกใบนี้มีอะไรมากกว่าห้างและโรงเรียน
คิดถึง.........งห้อง 10 จังเลย
ไปเที่ยวๆๆ ไปเที่ยวเกาะสีชังกันน้า
ปล. รูปจากวันรับปริญญา ( แบบหลอกๆ) ของพี่โก้
+ วันเกิดของเจ๊โอ๋ และวันรับปริญญาของสุ
ปล.2 กระจายข่าว ตอนนี้บงกชไปเรียนที่อังกฤษแล้วน้า
5月18日 BoYd ALuMni CoNceRtจากการละโมบเห็นของถูกเป็นไม่ได้ของเจ้าอ้วน
จึงได้ตั๋วคอนเสิร์ตราคา 2000 บาท ลดอีก 10% ของพี่บอยด์มา 2 ใบ
(มันถูกตรงไหนเนี่ย 3600 เชียวนะนั้น) จริงๆก็แค่ข้ออ้างน่ะแหละ
ถึงตั๋วจาไม่ลดเจ้าอ้วนก็คงซื้ออยู่ดี เพราะพี่บอยด์เป็นดั่งเทพของเจ้าอ้วนอยู่แล้ว
ไอ้เราก็ได้แต่บ่นๆเท่านั้นเอง ก็มันเสียดายตังค์นี่นา
แต่ก็เอาเถอะ ไหนๆก็ซื้อมาแล้ว ยังไงก็ต้องไปอยู่ดี
บางทีถ้าได้ดูแล้วความเสียดายอาจจะน้อยลงก็ได้
เมื่อเดินทางไปถึงก็พบคนมากมายมหาศาลอัดแน่นรอบสนามจุฬา
สงสัยคอนเสิร์ตนี้จะคัดหน้าตาแหงๆ มีแต่คนหน้าตาดี ดูผู้ดีเต็มไปหมด
กว่าจะฝ่าฟันฝูงชนจนได้เข้าไปภายในสนามก็เล่นเอาหมีอ้วนเหงื่อเต็มตัว
แถมข้างในยังไม่มีพัดลมให้ชนชั้นธรรมดาแบบพวกเราอีกต่างหาก
ทั้งๆที่แถวที่นั่งห่างจากพวกวีไอพีแค่สาม-สี่แถวเอง แต่รู้สึกว่ามันต่างกันลิบลับเลยอะ
นั่งร้อนรอคอนเสิร์ตเริ่ม โอย...อะไรเนี่ยไหนบอกทุ่มนึง นี่มันก็นานแล้วนา
แล้วไอ้วงดุริยางค์ที่เอามาแก้ขัดตอนให้รอเนี่ยก็ไม่ได้ประทับใจเลยนะ
เสียงมัน หึ่ง..ง ต้องเงี่ยหูฟังถึงจะได้ยินอะ พอคอนเสิร์ตเริ่มก็พบว่า
ไอ้ความเสียดายเนี่ยมันได้ก่อตัวเพิ่มมากขึ้นๆๆ ถึงเพลงจะเพราะแค่ไหน
นักร้องรับเชิญเยอะแยะมากมายเพียงใด แต่การตีตั๋วราคา 2000 บาท
เพื่อมาดูจอโปรเจคเตอร์เนี่ย มันสุดจะบรรยายจริงๆ ความประทับใจก็มีอยู่หรอกนะ
แต่ว่า เอ่อ...เสียดายตังค์อ่า นี่ยังดีนะที่มุมที่เรานั่งยังอยู่ใกล้เวทีส่วนที่นักร้องทั้งหลาย
ชอบมายืนร้องเพลงกันตรงนั้น ก็เลยได้เห็นตัวเป็นๆบ้าง
ถ้าคิดถึงหัวอกคนที่ซื้อตั๋วราคาเดียวกันแต่ได้ที่นั่งโซนอื่นๆ เฮ้อ..กลุ้มใจแทน
แต่ถ้าคิดในแง่ดีก็ ได้มาดูพี่น้อยเต้นบัลเล่ย์ ฟังโต๊งเหน่งร้องเพลงลมหายใจพลังมหาศาล
ฟังเพลง LiVe and LearN จากคุณป้ากมลา ก็โอเค ให้อภัยได้นิดนึง
อ่า...แต่ถ้าเป็นไปได้ขอตังค์คืน 2000 ได้ป่าวคะ |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
